Ji helbestên nivîskara danîmarkî
“Tove Ditlevsen”
(1, r. 16)
TENÊ JI BO MIN
Wa ronîyek dişewite li şevê
Ew dişewite tenê ji bo min
Û ez pif wê dikim, û ew dîsa gur dibe
Û ew gur dibe tenê ji bo min
Lê tu bêhna xwe bi hêdî dikşîne, tu ronîyê dikşîne
Ji nişka ve ew bêtirî ronîyekê dibe
Û kûr di sîngê min de dişewite_ tenê ne ji bo min
(2, r. 17)
BÊHNA MIRINÊ
Werin ew hemû ramanên baş
Yên qenc û paqij, ku ez ne bi tirs û bi tenê bim
(3, r. 40)
LEŞGERÊN ALMAN
Leşgerên alemên, yên westî ê diçin bajarekî xerîb
û roniya buharê li ser aniya wan
Ew li hevdu nanêrin
Westî, bê dilî, û bi fedî diçin ber ve têkçûnê li nîvê bajarekî xerîb
(4, r. 75)
JI BO YEKÎ
Dilekî ecêb e, çima têkçûn û seetê tîne bîra xwe
û her tiştî, wek çû ye
Tu digihîne hev ji bo bîranînê
yên bi toz û gewir bûne
ma te qet kêfxweşî dît wek ku te ew hêvî dikir
Kê ji serê vê sibê de mafê te înkar kiriye
û te bi bostan pîvandiye bi kêmasî
Li derve şev e, fereh û stêrkan ronî da ye
Ji wê dilî hez dikim
ew yê ku qet besiv nedaye min
_______________________________
Wergerandin: Dara Kurdo
Çavkaniya korte helbestan(bi danîmarkî):Tove Ditlevsen, om mig selv, Gylendal, 2.oplag, 1975
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق